اخلاق اجتماعی به عنوان یکی از ارکان مهم در شناخت جوامع، همواره مورد توجه پژوهشگران بوده است. این مطالعه به بررسی اخلاق اجتماعی بختیاری‌ها در دوره قاجار بر اساس سفرنامه‌های سیاحان غربیمی‌پردازد. حضور این سیاحان در مناطق بختیاری‌نشین، که به دلیل صعب‌العبور بودن و پراکندگی جغرافیایی و همچنین کوچروی ایل بختیاری با چالش‌هایی همراه بود، منجر به ثبت مشاهدات ارزشمندی از آداب، رسوم و ویژگی‌های اخلاقی این قوم شده است. این پژوهش با طرح این پرسش اساسی که «اخلاق اجتماعی بختیاری‌ها در سفرنامه‌های قاجاری چگونه بازتاب یافته است؟» به روش توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای، به ویژه سفرنامه‌های اروپاییان، به گردآوری و تحلیل داده‌ها پرداخته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که سفرنامه نویسان غربی با انگیزه‌های سیاسی و اقتصادی، به مطالعه زندگی اجتماعی بختیاری‌ها پرداخته‌اند. آن‌ها در گزارش‌های خود به ویژگی‌هایی همچون شجاعت، مهمان‌نوازی، روحیه جنگ‌طلبی، جایگاه خانواده و پیوند خانوادگی و صفات مذموم در جامعه بختیاری اشاره کرده‌اند. این پژوهش بر آن است که با نگاهی انتقادی به این منابع، تصویری جامع‌تر از اخلاق اجتماعی بختیاری‌ها در دوره قاجار ارائه دهد و نقش سیاحان را در ثبت این ویژگی‌ها مورد واکاوی قرار دهد.